2 weken geleden was ik bij Enric Soler, onze goeroe van de Mediterrane witte wijnen, en vooral el “Rey del Xarel.lo”,
één van Catalunya’s meest typische druivensoorten.
(trouwens mooie filmjes op instagram hiervan!!) klik hier
Zoals steeds begonnen we met de nieuwe jaargangen te proeven. En alweer, zoals steeds zijn de 2023 top over de hele lijn.
Perfect in balans, volheid en zuren in perfecte samenhang. Wonderlijk.
Enric is vooral bekend voor zijn cultwijn NUN.
Een witte topwijn die elk jaar sneller uitverkocht is en die u best ook reserveert als u er nog flessen van wil.
Maar zoals dat vaak het geval is met dit soort kleine domeinen die vooral bekend zijn vanwege 1 topwijn, zijn de andere wijnen moeilijker te verkopen.
En dat is vaak volledig ten onrechte.
En nu kom ik op mijn titel: Enrics “kleine” wijn is namelijk de “Improvisació”.
En om eerlijk te zijn, het enige waarop jaarlijks wordt geïmproviseerd, is de kleur van het etiket. Al de rest grenst aan de perfectie,
zoals alles bij Enric.
Dit is Xarel.lo die niet afkomstig is van 1 wijngaard,
zoals de NUN Vinya dels Taus,
of zijn andere topwijn, de Espenyalluchs,
maar van verschillende wijngaarden.
Allemaal biodynamisch bewerkt.
Let op; ook hier is de productie zeer beperkt.
In totaal gaat het om slechts een kleine 2 ha wijngaard Xarel.lo,
tussen de 40 à 60 jaar oud.
In tegenstelling tot de NUN en de Espenyalluchs, wordt de Improvisacio niet op eik gelagerd (of slechts gedeeltelijk, afhankelijk van de jaargang), maar op een betonnen ei.
Bovendien is dit zijn goedkoopste wijn. Nog steeds geen dagelijks wijntje qua prijs, maar toch ongeveer slechts de helft van zijn grote broer NUN.
U zou zeggen, perfect recept voor een commercieel succes, niet?
Wel neen dus, dit is steeds de moeilijkste wijn om in de markt te zetten, omdat hij altijd in de schaduw staat van zijn 2 grote broers NUN en Espenyalluchs.
Welnu, met deze mailing wil ik de Improvisació uit die schaduw halen. Ik vroeg immers aan Enric om één van de eerste jaargangen te kunnen proeven.
Spannend!
We haalden dus de
Improvisació 2009
(etiket “Yves Klein blauw”) uit zijn kelder.
En, voor mij geen verrassing, de wijn was fantastisch,
nog jong in aanzet en afdronk.
Kan zeker nog 10 jaar mee. Stevig en vol, maar toch met mooie zuren,
perfect in balans en in perfecte veroudering.
Heerlijk!
Ik hoef u niet te vertellen dat het een geweldige avond werd, en al zeker omdat we werden vergezeld door Albert Jané, van Acústic Celler.
Dit weekend zetten we Enrics topwijnen in de kijker, maar ik wil u toch de kans geven om deze fantastische Improvisació te proeven.
We hebben immers nog 100 flessen van de 2022. En aangezien deze wijn nog wat tijd nodig heeft, kan u beter deze laatste flessen van de 2022
in huis halen, dan te wachten om komend weekend de 2023 te kopen
(dat mag u ook natuurlijk… 😉 ).
Zeg niet dat ik u geen kans heb gegeven…