We gaan naar Galicia deze keer.
Het Atlantische gedeelte boven Portugal. Dit is het groene Spanje. De ondergrond is bijna overal graniet en het regent er nog meer dan bij ons (behalve het voorbije jaar 🙈)!
Enter Rodri Méndez, afkomstig van een familie van wijnmakers en ijzervlechters, actief in het maken van stalen kooien voor de kweek van oesters en andere schaal-en schelpdieren in de fjorden (of “Rias” op zijn Spaans) van Galicia.
Zijn domein heeft hij dan ook genoemd naar die ambacht “Forjas del Salnés” ofte “de smeden van de Salnés-regio”. Rodri is intussen in 20 jaar tijd één van de allergrootste namen geworden in de regio.
Niet alleen voor wit, maar ook voor rood, waar hij met behulp van (alweer hij!) Raúl Pérez, een aantal zeer Atlantische en hoog gequoteerde rode wijnen maakt.
Galicia is echter ook de regio waar je alleen maar kleine wijngaarden vindt. De regio is tot in het absurde opgedeeld en 1 ha is al een hele oppervlakte voor een wijngaard. Dit vooral door het erfenisrecht in de regio, waarbij elk stuk land telkens gelijk verdeeld dient te worden tussen al de kinderen.
Om u een idee te geven: voor onze grote producent in de regio, Pazo Señorans, zijn er contracten met meer dan 300 verschillende wijngaard-eigenaars om druiven aan te kopen. Hopeloze versnippering dus!
Rodri heeft dan ook een minimale productie. Zelfs van zijn witte basiswijn Leirana, maakt hij nauwelijks meer dan 30 à 50.000 flessen, afhankelijk van het jaar.
Naast zijn familiedomein Forjas del Salnés, maakt Rodri ook nog een aantal wijnen onder zijn eigen naam “Rodri Méndez”. En hier is de productie nog minimaler…
Vandaag stellen wij u de 2 topcru’s voor van beide projecten.
Er zijn nauwelijks 100 flessen van elk, dus hebben we ze weer in 30 packs gestoken van 3 flessen van elk. Dat lijkt me de meest eerlijke manier om iedereen de kans te geven om ze te proeven en in de kelder te hebben.
Want dit zijn 2 “must haves”. Twee wijnen die tot de absolute top van Spaanse Atlantische witte wijnen behoren.
Beiden scoren bovendien 95/100 ¡
Inderdaad, 2019!
De wijn is nog maar voor het 3e jaar gemaakt: de voorbije jaargangen waren 2005 en 2013!
Dit is een wijn met veel inhoud die bovendien lang kan rijpen en bewaren.
Fantastische mineraliteit door zijn granieten ondergrond.
Rijping op houten fouders zodat er ook volheid en rondeur aanwezig is.
Fantastisch terroir en complexiteit!
De naam is een eerbetoon aan zijn grootmoeder.
De tweede wijn is van zijn kleine mini-project waarbij hij de wijnen onder zijn eigen naam uitbrengt.
De basiswijn is de Cíes; maar hier gaat het over zijn topcru, de Sálvora, die ook niet elk jaar gemaakt wordt.
Het is een oude pre-fylloxera wijngaard in Meaño met een totale productie van nauwelijks 2000 flessen.
Waar de María Luisa Lázaro rondeur heeft, heeft deze Sálvora verticaliteit en ziltigheid.
De ondergrond is immers een deel graniet en een deel kalksteen. Zeer “Chablis-like”.
Dit is bovendien de voorlaatste jaargang.
2023 zal de laatste keer zijn dat de wijn gemaakt werd (onteigend voor een weg, zeer tragisch…)
Beide Albariños zijn 2 fantastische wijnen om langs elkaar te zetten.
Proef en leer zelf!