Goede wijn hoeft niet duur te zijn!?
Ik krijg vaak die opmerking: waarom moeten die wijnen altijd zo duur zijn?!
Dat hoeft helemaal niet… We hebben heel wat domeinen die fantastische spullen maken voor een zeer goeie prijs.
En dan spreek ik niet over “Aldi-prijzen” van grote industriële wijndomeinen, maar over eerlijke prijzen voor wijnen van gepassioneerde familiale domeinen, vaak uit minder bekende streken.
En ja, alles draait om smaak en goesting natuurlijk. Je kan ook gerust bij hen een topwijn drinken, en die kost dan tussen de 30 à 50 euro. Wat een zeer aanvaardbare prijs is voor wat ze maken. Want, je betaalt geen etiket en geen grote naam.
Een aantal voorbeelden?
Easy!
Kijk maar:
Celler del Roure (Valencia),
Torre de Barreda (Castilla),
Bodem (Calatayud),
Castro Ventosa (Bierzo),
Mustiguillo (Valencia),
Jané Ventura (Penedès),
Acústic (Montsant),
Buil i Giné (Priorat),
Joan d’Anguera (Montsant),
Alegre-Valgañón (Rioja),
Vetus (Toro, Rueda),
Javier Sanz (Rueda),
Elías Mora (Toro),
Augustus (Penedès),
Cervolés (Costers del Segre)…
en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.
Maar één van de belangrijkste staat hier nog niet vermeld en daar wil ik het vandaag over hebben. Het was immers
het eerste domein waarmee we van start zijn gegaan in 1994: onze bio-pioniers Albet i Noya.
In al die jaren zijn zij altijd één van de domeinen geweest met de beste prijs/kwaliteit verhouding.
Vandaag staat de nieuwe generatie hier aan het roer:
Martì en
Adriá Albet.
Zij hebben diezelfde drive voor kwaliteit en authenticiteit die ook hun respectieve vaders Josep-María en Toni Albet al in zich hadden.
Hun verhaal sprak mij aan als jonge knaap van 24 toen ik van start ging. Tegen de toenmalige stroming in begonnen zij met biologische wijnbouw, in een tijd dat niemand daar belang aan hechtte of voor open stond.
Maar het belangrijkste: hun wijnen waren top en helemaal niet duur.
En kijk: dat is vandaag nog steeds het geval!
Ik had het onlangs over hun rode toppers: Reserva Martí en La Milana. Hier drinkt u immers topwijnen zonder voor het etiket of de naam te betalen. Puur op kwaliteit.
Maar vandaag wil ik het hebben over 2 van hun witte wijnen.
Beide gemaakt met de klassieke Catalaanse cépages:
Xarel.lo en
Macabeu. Ik geef toe:
2 van mijn favoriete druivensoorten in wit. Beide kunnen fantastisch goed verouderen, maar zijn ook al heel mooi in hun jeugd.
En zoals steeds zoeken wij ook van elke druivensoort de top, dus ook voor
Xarel.lo en
Macabeu.
Maar als we over drinkplezier en prijs/kwaliteit spreken,
kan ik niet buiten deze 2:
De eerste is, zijn naam zegt het zelf, een coupage van 3 verschillende Macabeu-wijngaarden in het Ordal massief in de Penedès op het domein Can Milà de la Roca. Stuk voor stuk biologische wijngaarden, aangeplant in de jaren 50, dus absoluut vieilles vignes.
Toch hebben ze er hier voor gekozen om deze Macabeu niet op hout te lageren. Dit is Macabeu op zijn fraîcheur. Maar vergis u niet: deze wijn kan perfect zijn 5 jaar mee. En met een beetje geluk zelfs meer! Macabeu is immers bij uitstek een witte druif die fantastisch kan verouderen.
Hier heeft u de Mediterrane essentie in een fles: zomers gevoel en toch verfrissend. En dit alles voor een prijs net boven de 15 euro. En slechts 11,5% alcohol aangezien de wijngaarden op hoogte liggen.
Waar vindt u dat nog vandaag?!
De tweede is El fanio 2024
Dit is 100% Xarel.lo, de andere typisch Catalaanse druivensoort. Dit is kruidiger. Maar ook wat serieuzer. Een deel van de wijn kreeg zijn gisting op betonnen eieren (vaak gebruikt in de biologische en biodynamische wijnbouw) en een ander deel op acacia-vaten. Zo was het immers vroeger ook.
Ook deze Xarel.lo is aangeplant op Can Milà de la Roca. De hoogst gelegen wijngaard is hier geen Macabeu, maar deze Xarel.lo. En ook hier slechts 12% alcohol.
Deze wijn kan makkelijk nog enkele jaren mooi verouderen.